ที่พึ่งทางใจ


ที่พึ่งทางใจ

โดย : ดร.พระมหาจรรยา สุทธิญาโณ

ท่ามกลางกระแสคลื่นโควิด-19 ที่เคลื่อนไหวยังไม่หยุด จำนวนผู้ติดเชื้อและผู้เสียชีวิตยังขึ้นๆ ลงๆ ไปๆ มาๆ ไม่หยุดนิ่ง ความหวาดผวาของประชาชนก็ยังคงดำรงอยู่ การใช้ชีวิตท่ามกลางวิกฤตเช่นนี้ จึงเป็นการดำเนินชีวิตที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล ไม่มีใครทราบได้ว่า วันนี้มีชีวิตปกติ พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ความเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจและสังคมที่กำลังเป็นไป ไม่มีใครทราบว่า ได้สัมผัสกับผู้ติดเชื้อโควิด-19 ตั้งแต่เมื่อไร หรือปลอดภัยดี

อาตมาเดินทางมาถึงอเมริกาได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว ได้ใช้เทอร์มอมิเตอร์วัดไข้ทุกวัน ระดับอุณหภูมิปกติดี ไม่เคยเกิน 36.4 องศาเซ็นเซียส แสดงว่า นอกจากจะยังไม่เจอโควิด-19 แล้ว อาการไข้อื่นๆ ไม่ว่าหวัดปกติหรือหวัดใหญ่ ก็ปลอดภัยดี แม้ว่าจะพบกับความเปลี่ยนแปลงของอากาศอย่างรุนแรงจากอากาศร้อนมาสู่อากาศหนาวก็ตาม เนื่องจากทราบดีว่า อยู่ระหว่างภัย

เคยออกไปทำธุระที่จำเป็นต้องทำในสถานที่บางแห่ง ก็เตรียมพร้อมด้วยการสวมหน้ากากาอนามัย และสวมถุงมือ การสวมถุงมือและพกเจลแอลกอฮอล์ ขวดเล็กๆ จะช่วยได้มาก คือ เวลาจะต้องจับอะไรด้วยความจำเป็น เมื่อทำกิจกรรมต่างๆ ตามกระบวนการนั้นจนเสร็จสิ้นแล้ว ดึงถุงมือออก แล้วล้างมือด้วยเจลแอลกอฮอล์ หรือสบู่ หรือ ถ้าสัมผัสมากๆ กลับมาเก็บข้าวของเข้าที่แล้วก็อาบน้ำและซักผ้าเสียก่อน น่าจะช่วยให้รู้สึกมั่นใจได้ว่าได้ทำการป้องกันอย่างเต็มที่แล้ว

บรรยากาศตามร้านหรือสถานที่ธุรกิจทั้งหลายที่ได้เคยไปทำธุระ ดูแล้วประชาชนมีการป้องกันที่ดี สวมหน้ากากอนามัยทุกคน ท่าทางแห่งความเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ดูแล้วก็พบว่า ประชาชนคนเดินดินทั่วไป ตื่นตัวตื่นใจป้องกันตัวเองกันเป็นอย่างดี 

เมื่อวานนี้ได้ชมรายการประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงด้านการป้องกันโรคติดต่อของสหรัฐอเมริกาทางออนไลน์ เห็นแล้วก็สบายใจว่า ทุกท่านที่นั่งอยู่ในที่ประชุมจะสวมหน้ากากอนามัยทั้งหมด เจ้าหน้าที่ระดับบริหารที่เดินขวักไขว่ ดูแลความสะดวกก็สวมหน้ากากอนามัยกันถ้วนหน้า ในประเทศอเมริกา คนที่ไม่คิดว่า จะสวมหน้ากากอนามัยเลย คงมีประธานาธิบดีโดนัลทรัมป์เพียงคนเดียว ประชาชนเห็นแล้วก็อย่าไปถือสาอะไรมาก เพราะประเทศนี้มีเสรีภาพทุกการกระทำ ในทุกตารางตารางนิ้ว ทุกอย่าง ทุกความเคลื่อนไหว สร้างเหตุอย่างไร ก็ได้ผลอย่างนั้น

ท่ามกลางความหวาดหวั่นพรั่นพรึงเช่นนี้ ศาสนิกชนทุกศาสนา มักเข้าหาสิ่งที่ตนให้ความเคารพนับถือกันมาก สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของแต่ละศาสนาต้องทำงานหนัก เพราะศาสนิกทั้งหลายอ้อนวอนขอให้ช่วยปกป้องคุ้มครองให้ปลอดภัยจากโรคภัยไข้เจ็บด้วย นักการศาสนาที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่างประชาชนกับสิ่งที่ประชาชนนับถือ ก็พยายามนำเอาความศรัทธาที่ตนมีมาปลอบประโลมใจให้ศาสนิกอยู่อย่างเบาใจและเดินทางไปสู่ปรโลกด้วยความหมดห่วง สื่อเสรีต่างๆ ทำหน้าที่ดูแลจิตใจของศาสนิกชนของตนๆ เป็นอย่างดี

ในทางพระพุทธศาสนาของเรา พุทธศาสนิกชนนับถือพระรัตนตรัย คือ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง กล่าวคือ เวลารู้สึกลัวภัยต่างๆ ที่มองเห็นหรือมองไม่เห็น ก็นำเอา พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มาเป็นที่พึ่งทางใจ วิธีการนำเอาพระรัตนตรัยมาเป็นที่พึ่งของพุทธบริษัทนั้น เป็นการพึ่งที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม คือ มิได้อ้อนวอนหรือขอร้องให้พระรัตนตรัยมาคุ้มครองแบบศาสนาเทวนิยม แต่นำเอาพระพุทธคุณ พระธรรมคุณและพระสังฆคุณมาปฏิบัติในชีวิตประจำวัน

การปฏิบัตินั้น ก็ปฏิบัติลงไปที่ตัวธรรมะอันเป็นหลักสากล นั่นคือ การเจริญสติ อันเป็นธรรมะที่จะคุ้มครองรักษากายและจิตให้ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง ความระมัดระวังในทุกความเคลื่อนไหว และในทุกกิจกรรม คือ ตัวธรรมะ ที่ทุกคนนำมาใช้ได้ กล่าวคือ สติจะเป็นธรรมะที่คอยเตือนให้ใช้เครื่องป้องกันอย่างถูกต้องไม่เผลอ ไม่หลง ไม่ลืม เช่น หน้ากากอนามัยจะต้องติดกระเป๋าอยู่เสมอ เจลล์แอลกอฮอล์ล้างมือ ต้องติดตัวอยู่เสมอ ก่อนจะทำอะไร ระลึกก่อนเสมอว่า ต่อจากนี้ไปจะต้องเตรียมพร้อมอะไรบ้าง ทั้งสติ ความระลึกได้ และสัมปชัญญะความรู้ตัว จะเป็นธรรมะที่ป้องกันอันตรายต่างๆ ได้จริง เมื่อได้ใช้สติสัปชัญญะในทุกกิจกรรมก็รู้สึกว่า ชีวิตนี้ปลอดภัย ไว้วางใจได้ ไม่ต้องหวาดกลัว รู้สึกมั่นใจเพราะได้กระทำทุกอย่างอย่างถูกต้อง ที่พึ่งทางใจก็เกิดขึ้น

ความรู้ ตื่นตัว เบิกบานอยู่เสมอ นั่นคือ การพึ่งพระพุทธรัตนะ

ความระลึกได้ทุกครั้งและปฏิบัติการป้องกันทุกอย่างอย่างครบถ้วน นั่น คือ การพึ่งพระธัมมรัตนะ

การตั้งใจปฏิบัติอย่างตรงไปตรงมาไม่ขาดตกบกพร่องด้วยสติปัญญา เข้าใจดีต่อเรื่องที่ปฏิบัตินั่น นั่นคือ การพึ่งสังฆรัตนะ

เมื่อปฏิบัติได้อย่างครบถ้วนทุกกระบวนการเกิดความมั่นใจในการดำเนินชีวิตพร้อมฝ่าฟันวิกฤติรอบข้างด้วยความมั่นใจเรียกว่า ได้ มีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งทางใจอย่างสมบูรณ์ เมื่อจิตใจ มั่นคง บริสุทธิ์ เข้มแข็งอ่อนโยน ก็มีความพร้อมที่จะทำงานหรือใช้ชีวิตท่ามกลางวิกฤตอย่างมีความสุขได้ เพราะมีที่พึ่งทางใจอันประเสริฐด้วยความถูกต้องในทุกขั้นตอน ขอเป็นกำลังใจให้ท่านผู้อ่านทุกท่านได้เข้าถึงที่พึ่งทางใจของท่าน ให้ที่พึ่งทางใจเหล่านั้นทำหน้าที่สำคัญ คือ นำทุกท่านพ้นจากทุกข์ทั้งปวงด้วยเทอญ

วันที่ 24 มิถุนายน 2563 เวลา 5.28 น.

วัดพุทธปัญญา เมืองโพโมน่า รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา